Patuaren ironia

Patuaren ironia (Ironia sud'by ili s liogkim parom)
Zuzendaria: Eldar Riasanov. Gidoia: Emil Braginski eta Eldar Riasanov. Aktoreak: Andriei Miagkov, Barbara Brylska eta Iurii Iakovlev. 1976 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna

Moskun. Bere andregaiarekin gabon zaharra ospatu baino lehen, berrogeitaka urteko amazuloa Evgeni (Jenia) saunara doa hiru lagunarekin. Han, bainua eta gero, lagunek vodka eta garagardo asko edaten dituzte eta Jenia eta bere laguna Saxa mozkor-mozkor eginda lo hartzen dute. Saxa Leningradera joan behar du, baina lagun besteek, mozkorrak ere bai, Sacen ordez lo seko dagoen Jenia hegazkinera sartzen dute. Bera Leningradeko aireportuan esnatzen da, baina Moskun egotea pentsatzen da. Taxia hartzen du eta bere Moskuko norabidea ematen dio gidaria. Bere auzoa, auzo sobietar tipikoa da, eta kale izena, eraikina eta pisua berdin-berdinak daude Leningraden. Giltza eta guzti berea da, horregatik, Jenia apartamentura sartzen da eta esnatzen da. Minutu gutxi geroago apartamentuan bizi den neska ilehoria, Nadia, sartzen da eta prakarik gabeko ezezaguna topatzen du bere ohean.

Pelikula hau oso ospetsua zen SESB eta Urte Berri egun bakoitzean errusierako eta errepublika sobietar ohi bestetako telebista ematen du.

Onena: Gidoia ironia finarekin deskribatzen du gizarte sobietarreko berdintasun gehiegikeriak. Filmeko abestiak oso onak dira. Idazle errusiar ezagunaren poemak (adibidez Pasternaken, Tsvetaeven eta Evtuchenkorenak) musika jarri zituen eta abeslari famatuak ahots grabatu zituzten.
Okerrena: Filma, barru-barruan, komedia erromantikoa da, eta momentu batean pinpirin samarra ematen du. Agerraldi batzuk errepikakorrak dira, agian.

Xosé